Podstawe odzywcza zespolu zwierzecego tworza

Podstawę odżywczą zespołu zwierzęcego tworzą zawsze roślinożercy albo saprofagi. Dopiero ich kosztem żywią się drapieżcy, tymi znów drapieżcy więksi itd. aż do ogniw końco- wych, które• zwykle nie mają innych wrogów niż pasożyty, człowieka lub śmierć naturalną. Taki łańcuch zespołowy, złożony z ogniw zwie- rzęcych, oczywiście niepełny. bo brak producentów (roślin) i reducentów (bakterii), a z ekologicznego punktu widzenia (nie bez zastrzeżeń) za długi, poezja ujęła w następująca formę: „Idylla maleńka taka: wróbel połyka robaka, wróbla kot dusi niecnota, pies chętnie rozdziera kota, psa wilk z lubością pożera, wilka zadławia pantera, panterę lew rwie na ćwierci, lwa – człowiek, a sam po śmierci staje się łupem ro- baka. Idylla maleńka taka” (Rodoć). Ogniwa końcowe łańcucha odżywczego są najczęściej ilościowo nieliczne, skrępowane w płodności i wyma- gają dla życia zazwyczaj znacznej przestrzeni. Stąd w zespole zwierzęcym powstaje charakterystyczne ustosunkowanie się ilościowe każdego z poszczególnych łańcuchów odżywczych w postaci tzw. p i r a m i d y l i c z b o w e j, której podstawę tworzą liczni rośli- nożercy względnie saprofagi, a szczyt najmniej liczebne końcowe ogniwa drapieżców. Wynika także z tego, że każde następne ogniwo łańcucha odżywczego jest kondensacją życia ogniwa poprzedzającego, złożonego w zasadzie z mniejszych gatunków ale liczniejszych. tworzących większą masę wagową (p i r a m i d a b i o m a s y). Łańcuch odżywczy w postaci piramidy liczb tłumaczy dlaczego nie może tworzyć go większa liczba ogniw i musi być krótki. Z reguły nie dłuższy niż pięcioogniwowy, bowiem przeciętnie 9/l0 energii każdego ogniwa (poziomu troficznego) rozprasza się na aktywność organizmów wraz z utratą ciepła i zaledwie jakaś 1110 materii żywej ogniwa poprzedniego kon- densuje się w ciało organizmu tworzącego ogniwo następne. [podobne: , , ]