A razem ze znikaniem tych

A razem ze znikaniem tych zbiorników ginie także świat żywy, który je zasiedlał. Powstają nowe, podlegające z cza- sem podobnemu losowi. Z tym faktem należy się liczyć i to w ogromnym stopniu. Środowiska śródlą- dowe i zamieszkujące je zespoły organizmów podlegają więc nieustannym zmianom w czasie, zjawiają się i giną, co stwarza niewątpliwie trudniejsze warunki bytowania, sprzyja jednak zjawianiu się szczególnych typów przystosowawczych i rozsiedleniowych. Morze natomiast ciągłe, podlegające małym zmia- nom w czasie, stwarza korzystniejsze dla życia i jego trwania warunki, łatwiejsze, ale za’ to w mniejszym stopniu sprzyjające szybkiej ewolucji. Jest światem zachowawczym, konserwującym w sobie typy pier- wotne, często mało zmienione od zarania dziejów życia. Podatność wody morskiej dla życia, zwłaszcza zwie- rzęcego, znajduje wyjaśnienie w chemizmie środo- wiska, które będąc roztworem wodnym różnych soli, składem i ciśnieniem osmotycznym w znacznym stopniu zbliża się do wewnętrznych płynów organizmu. Zwierzęta morskie, zwłaszcza niższe bezkręgowce, mają ciało częstokroć wprost przepojone wodą morską. Ich wewnętrzne środowisko niewiele się różni od środo- wiska zewnętrznego, z którym pozostaje w stanie ró- wnowagi osmotycznej. Oto jedna z głównych przy- czyn konserwacji w morzu typów pierwotnych, a jednocześnie, jak to już wiemy, jedna z zasadniczych rozmc ekologicznych między morzem a wodami śródlądowymi. Podział hydrosfery globu ziemskiego na morza i wo- dy śródlądowe :jest więc zupełnie naturalny i uspra- wiedliwiony, nie tylko przez rozmieszczenie obu typów środowisk, ich rozmiary, dzieje oraz warunki fizyczne i chemiczne, . ale także i przez odrębne w związku z tym życie. Fizyczne warunki środowiska morskiego Rozległość morza jako środowiska życia, wynosząca 361 mln km2 na 510 mln km2 powierzchni globu. zwiększa fakt, że zasiedlone jest w całej objętości. choć oczywiście w największych głębinach życie jest bardzo przerzedzone. [patrz też: , , ]